شناسه حدیث :  ۱۱۷۹۸۶

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۲۷۲  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلدِّيَاتِ بَابُ اَلْقَتْلِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: لاَ يَزَالُ اَلْمُؤْمِنُ فِي فُسْحَةٍ مِنْ دِينِهِ مَا لَمْ يُصِبْ دَماً حَرَاماً وَ قَالَ لاَ يُوَفَّقُ قَاتِلُ اَلْمُؤْمِنِ مُتَعَمِّداً لِلتَّوْبَةِ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱۰  ص ۱۲۶

7 - هشام بن سالم گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:
مؤمن همواره در دين خود وسعت و گشايش دارد؛ تا زمانى كه مرتكب خون‌ريزى حرامى نشود.
و فرمود: كسى كه از روى عمد مؤمنى را بكشد، به توبه موفّق نخواهد شد.

divider