شناسه حدیث :  ۱۱۷۷۴۱

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۲۲۰  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلْحُدُودِ بَابُ مَا يَجِبُ عَلَى مَنْ أَقَرَّ عَلَى نَفْسِهِ بِحَدٍّ وَ مَنْ لاَ يَجِبُ عَلَيْهِ اَلْحَدُّ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) یا امام صادق (علیه السلام)

عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: إِذَا أَقَرَّ اَلرَّجُلُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْقَتْلِ قُتِلَ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ شُهُودٌ فَإِنْ رَجَعَ وَ قَالَ لَمْ أَفْعَلْ تُرِكَ وَ لَمْ يُقْتَلْ.
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۹  ص ۵۴۵

6 - راوى گويد: امام (باقر عليه السّلام يا امام صادق عليه السّلام) فرمود:

هرگاه شخصى به قتل اعتراف كند و شاهدى عليه او نباشد كشته مى‌شود. پس اگر از اعتراف خود برگردد و بگويد: من چنين كارى نكردم، او را رها مى‌كنند و نمى‌كشند.

divider