شناسه حدیث :  ۱۱۷۱۸۶

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۶۱  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلْوَصَايَا بَابُ اَلنَّوَادِرِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اِبْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ اَلْحَجَّاجِ عَنْ خَالِدِ بْنِ بُكَيْرٍ [بُكَيْرٍ خ ل] اَلطَّوِيلِ قَالَ: دَعَانِي أَبِي حِينَ حَضَرَتْهُ اَلْوَفَاةُ فَقَالَ يَا بُنَيَّ اِقْبِضْ مَالَ إِخْوَتِكَ اَلصِّغَارِ فَاعْمَلْ بِهِ وَ خُذْ نِصْفَ اَلرِّبْحِ وَ أَعْطِهِمُ اَلنِّصْفَ وَ لَيْسَ عَلَيْكَ ضَمَانٌ فَقَدَّمَتْنِي أُمُّ وَلَدٍ لِأَبِي بَعْدَ وَفَاةِ أَبِي إِلَى اِبْنِ أَبِي لَيْلَى فَقَالَتْ لَهُ إِنَّ هَذَا يَأْكُلُ أَمْوَالَ وَلَدِي قَالَ فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ مَا أَمَرَنِي بِهِ أَبِي فَقَالَ اِبْنُ أَبِي لَيْلَى إِنْ كَانَ أَبُوكَ أَمَرَكَ بِالْبَاطِلِ لَمْ أُجِزْهُ ثُمَّ أَشْهَدَ عَلَيَّ اِبْنُ أَبِي لَيْلَى إِنْ أَنَا حَرَّكْتُهُ فَأَنَا لَهُ ضَامِنٌ فَدَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ بَعْدُ فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ قِصَّتِي ثُمَّ قُلْتُ لَهُ مَا تَرَى فَقَالَ أَمَّا قَوْلُ اِبْنِ أَبِي لَيْلَى فَلاَ أَسْتَطِيعُ رَدَّهُ وَ أَمَّا فِيمَا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَلَيْسَ عَلَيْكَ ضَمَانٌ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۹  ص ۱۵۹

16 - خالد بن بكير طويل گويد: پدرم هنگام مرگش مرا احضار نمود و گفت: پسرم! اموال برادران كوچكت را بردار و با آن به معامله بپرداز و نصف سود آن را خودت بگير و نيم ديگر آن را به برادرانت بده و در صورت ضرر ديدن ضامن اموال نيستى.
پس از مرگ پدرم، يكى از كنيزان فرزنددار او مرا نزد ابن ابى ليلى برد و به او گفت: اين شخص اموال فرزند مرا مى‌خورد.
من براى ابن ابى ليلى بازگو نمودم كه پدرم چه وصيتى نمود.
ابن ابى ليلى گفت: اگر پدرت تو را به امرى باطل دستور داده باشد، من آن را جايز نمى‌دانم.
سپس بر من شاهد گرفت كه اگر به معامله آن اموال بپردازم، ضامن آن هستم. پس از مدتى به خدمت امام صادق عليه السّلام رسيدم و داستان خود را براى ايشان شرح دادم و عرض كردم: نظر شما چيست‌؟
فرمود: اما سخن ابن ابى ليلى را (به جهت جوّ حاكم) نمى‌توانم رد كنم، ولى تو بين خودت و خداوند ضامن نيستى.

divider