شناسه حدیث :  ۱۱۷۱۸۵

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۷  ,  صفحه۶۱  

عنوان باب :   الجزء السابع كِتَابُ اَلْوَصَايَا بَابُ اَلنَّوَادِرِ

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْوَشَّاءِ وَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ وَصِيِّ عَلِيِّ بْنِ اَلسَّرِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ عَلِيَّ بْنَ اَلسَّرِيِّ تُوُفِّيَ فَأَوْصَى إِلَيَّ فَقَالَ رَحِمَهُ اَللَّهُ قُلْتُ وَ إِنَّ اِبْنَهُ جَعْفَرَ بْنَ عَلِيٍّ وَقَعَ عَلَى أُمِّ وَلَدٍ لَهُ فَأَمَرَنِي أَنْ أُخْرِجَهُ مِنَ اَلْمِيرَاثِ قَالَ فَقَالَ لِي أَخْرِجْهُ مِنَ اَلْمِيرَاثِ وَ إِنْ كُنْتَ صَادِقاً فَسَيُصِيبُهُ خَبَلٌ قَالَ فَرَجَعْتُ فَقَدَّمَنِي إِلَى أَبِي يُوسُفَ اَلْقَاضِي فَقَالَ لَهُ أَصْلَحَكَ اَللَّهُ أَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلسَّرِيِّ وَ هَذَا وَصِيُّ أَبِي فَمُرْهُ فَلْيَدْفَعْ إِلَيَّ مِيرَاثِي مِنْ أَبِي فَقَالَ أَبُو يُوسُفَ اَلْقَاضِي لِي مَا تَقُولُ فَقُلْتُ لَهُ نَعَمْ هَذَا جَعْفَرُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ اَلسَّرِيِّ وَ أَنَا وَصِيُّ عَلِيِّ بْنِ اَلسَّرِيِّ قَالَ فَادْفَعْ إِلَيْهِ مَالَهُ فَقُلْتُ أُرِيدُ أَنْ أُكَلِّمَكَ قَالَ فَادْنُ إِلَيَّ فَدَنَوْتُ حَيْثُ لاَ يَسْمَعُ أَحَدٌ كَلاَمِي فَقُلْتُ لَهُ هَذَا وَقَعَ عَلَى أُمِّ وَلَدٍ لِأَبِيهِ فَأَمَرَنِي أَبُوهُ وَ أَوْصَى إِلَيَّ أَنْ أُخْرِجَهُ مِنَ اَلْمِيرَاثِ وَ لاَ أُوَرِّثَهُ شَيْئاً فَأَتَيْتُ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ بِالْمَدِينَةِ فَأَخْبَرْتُهُ وَ سَأَلْتُهُ فَأَمَرَنِي أَنْ أُخْرِجَهُ مِنَ اَلْمِيرَاثِ وَ لاَ أُوَرِّثَهُ شَيْئاً فَقَالَ اَللَّهَ إِنَّ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَمَرَكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَاسْتَحْلَفَنِي ثَلاَثاً ثُمَّ قَالَ لِي أَنْفِذْ مَا أَمَرَكَ بِهِ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَالْقَوْلُ قَوْلُهُ قَالَ اَلْوَصِيُّ فَأَصَابَهُ اَلْخَبَلُ بَعْدَ ذَلِكَ قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ اَلْوَشَّاءُ فَرَأَيْتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ وَ قَدْ أَصَابَهُ اَلْخَبَلُ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۹  ص ۱۵۷

15 - وصى على بن سرى گويد: به امام كاظم عليه السّلام گفتم: على بن سرى از دنيا رفت و مرا وصى خود نمود.
فرمود: خداوند رحمتش كند!
گفتم: پسر او، جعفر بن على، با كنيز فرزنددار پدرش مرتكب عمل غير مشروع شد از اين‌رو پدرش به من دستور داد كه او را از ميراث محروم كنم.
فرمود: او را از ميراث محروم كن؛ چنان‌چه تو راست گفته باشى، او به زودى گرفتار ديوانگى خواهد شد.
وصى گويد: پس من به شهر خود بازگشتم. جعفر بن على مرا نزد ابو يوسف قاضى برد و گفت: خداوند كارهاى تو را اصلاح كند! من جعفر بن على بن سرى هستم و اين وصى پدرم مى‌باشد، به او دستور بده كه ميراثم را به من بدهد.
ابو يوسف گفت: چه مى‌گويى‌؟
گفتم: آرى او جعفر بن على بن سرى است و من وصى على بن سرى هستم.
گفت: بنابراين ميراثش را به او بده.

گفتم: مى‌خواهم با تو سخن بگويم.
گفت: نزديك من آى.
من به او نزديك شدم به‌طورى كه هيچ‌كس سخنم را نمى‌شنيد.
به ابو يوسف گفتم: او با كنيز فرزنددار پدرش عمل نامشروع انجام داد و پدرش دستور داد و به من وصيت نمود كه او را از ميراث محروم كنم و هيچ ميراثى به او ندهم. من در مدينه خدمت امام كاظم عليه السّلام رفتم و به ايشان خبر دادم و در اين‌باره از ايشان پرسيدم. حضرت به من دستور داد كه از ميراث بيرونش كنم و چيزى از ميراث به او ندهم.
ابو يوسف گفت: تو را به خدا سوگند! به‌راستى امام كاظم عليه السّلام به تو دستور داد؟
گفتم: آرى.
ابو يوسف سه‌بار مرا سوگند داد، سپس به من گفت: دستور امام كاظم عليه السّلام را تنفيذ كن؛ زيرا سخن، سخن ايشان است.
وصى گويد: بعد از آن جعفر بن على ديوانه شد.
ابو محمد حسن بن على وشّاء گويد: من بعد از آن جعفر بن على را ديدم كه ديوانه شده بود.

divider