شناسه حدیث :  ۱۱۵۸۰۱

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۶  ,  صفحه۳۳۴  

عنوان باب :   الجزء السادس كِتَابُ اَلْأَطْعِمَةِ بَابُ اَلسُّكَّرِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ بَشِيرٍ اَلنَّبَّالِ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لِأَبِي يَا بَشِيرُ بِأَيِّ شَيْءٍ تُدَاوُونَ مَرْضَاكُمْ فَقَالَ بِهَذِهِ اَلْأَدْوِيَةِ اَلْمِرَارِ فَقَالَ لَهُ لاَ إِذَا مَرِضَ أَحَدُكُمْ فَخُذِ اَلسُّكَّرَ اَلْأَبْيَضَ فَدُقَّهُ وَ صُبَّ عَلَيْهِ اَلْمَاءَ اَلْبَارِدَ وَ اِسْقِهِ إِيَّاهُ فَإِنَّ اَلَّذِي جَعَلَ اَلشِّفَاءَ فِي اَلْمَرَارَةِ قَادِرٌ أَنْ يَجْعَلَهُ فِي اَلْحَلاَوَةِ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۸  ص ۱۴۸

9 - يحيى بن بشير نبّال گويد: امام صادق عليه السّلام به پدرم فرمود: اى بشير! بيماران خود را با چه چيزى مداوا مى‌كنيد؟
پدرم گفت: با اين دواهاى تلخ.
حضرت به پدرم فرمود: نه، هرگاه يكى از شما بيمار شود، تكه‌اى شكر سفيد را آسياب كن و روى آن آب سرد بريز و آن را به بيمار بنوشان؛ به راستى كه آن كسى كه شفا را در تلخى قرار داد، توانايى آن را دارد كه شفا را در شيرينى نيز قرار دهد.

divider