شناسه حدیث :  ۱۱۴۸۵۹

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۶  ,  صفحه۱۳۴  

عنوان باب :   الجزء السادس كتاب الطلاق بَابُ اَلرَّجُلِ يَقُولُ لاِمْرَأَتِهِ هِيَ عَلَيْهِ حَرَامٌ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام)

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ اِبْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ قَالَ لاِمْرَأَتِهِ أَنْتِ عَلَيَّ حَرَامٌ فَقَالَ لِي لَوْ كَانَ لِي عَلَيْهِ سُلْطَانٌ لَأَوْجَعْتُ رَأْسَهُ وَ قُلْتُ لَهُ اَللَّهُ أَحَلَّهَا لَكَ فَمَا حَرَّمَهَا عَلَيْكَ إِنَّهُ لَمْ يَزِدْ عَلَى أَنْ كَذَبَ فَزَعَمَ أَنَّ مَا أَحَلَّ اَللَّهُ لَهُ حَرَامٌ وَ لاَ يَدْخُلُ عَلَيْهِ طَلاَقٌ وَ لاَ كَفَّارَةٌ فَقُلْتُ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «يٰا أَيُّهَا اَلنَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مٰا أَحَلَّ اَللّٰهُ لَكَ » فَجَعَلَ فِيهِ اَلْكَفَّارَةَ فَقَالَ إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْهِ جَارِيَتَهُ مَارِيَةَ وَ حَلَفَ أَنْ لاَ يَقْرَبَهَا فَإِنَّمَا جَعَلَ عَلَيْهِ اَلْكَفَّارَةَ فِي اَلْحَلْفِ وَ لَمْ يَجْعَلْ عَلَيْهِ فِي اَلتَّحْرِيمِ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۷  ص ۳۵۰

1 - زراره گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: مردى به همسرش مى‌گويد:«تو بر من حرام هستى»(چه حكمى دارد؟)
فرمود: اگر من بر چنين شخصى حكومت داشتم بر سرش مى‌كوبيدم و به او مى‌گفتم: «خداوند او را براى تو حلال كرده است؛ پس براى چه او را بر تو حرام نمود؟!» او بيش از دروغ گفتن، كار ديگرى نكرده است، پنداشت آن‌چه كه خداوند براى او حلال نموده، حرام است و بر چنين شخصى نه طلاقى لازم مى‌آيد و نه كفّاره‌اى.
عرض كردم: خداوند مى‌فرمايد:«اى پيامبر! چرا آن‌چه را كه خداوند براى تو حلال نمود بر خود حرام نمودى‌؟!» خداوند در اين‌باره كفّاره قرار داد.
فرمود: همانا پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله كنيز خود «ماريه» را بر خود حرام نمود و سوگند ياد نمود كه با او نزديكى نكند. پس خداوند فقط‍‌ به جهت سوگند ياد كردن پيامبر كفّاره قرار داد و كفّاره را به جهت حرام نمودن، قرار نداد.

divider