شناسه حدیث :  ۱۱۱۰۸۳

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۴  ,  صفحه۳۳۵  

عنوان باب :   الجزء الرابع كِتَابُ اَلْحَجِّ بَابُ صَلاَةِ اَلْإِحْرَامِ وَ عَقْدِهِ وَ اَلاِشْتِرَاطِ فِيهِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي اَلْمَغْرَاءِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ قَالَ: كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِذَا قَرَّبَتِ اَلْقُرْبَانَ تَخْرُجُ نَارٌ تَأْكُلُ قُرْبَانَ مَنْ قُبِلَ مِنْهُ وَ إِنَّ اَللَّهَ جَعَلَ اَلْإِحْرَامَ مَكَانَ اَلْقُرْبَانِ.
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۴  ص ۱۱۵

16 - ابى مغراء گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:
همواره در بنى اسرائيل اين‌گونه مرسوم بود كه زمانى كه قربانى خود را (به درگاه الهى) نزديك مى‌كردند آتشى بيرون مى‌آمد و قربانى پذيرفته شده را مى‌سوزانيد. به راستى كه خداوند متعال احرام را به جاى قربان قرار داده است.

divider