شناسه حدیث :  ۱۰۹۶۳۳

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۵۰۲  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلزَّكَاةِ بَابُ فَرْضِ اَلزَّكَاةِ وَ مَا يَجِبُ فِي اَلْمَالِ مِنَ اَلْحُقُوقِ

معصوم :   امام رضا (علیه السلام)

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ قَالَ: ذَكَرْتُ لِلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ شَيْئاً فَقَالَ اِصْبِرْ فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يَصْنَعَ اَللَّهُ لَكَ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ ثُمَّ قَالَ فَوَ اَللَّهِ مَا أَخَّرَ اَللَّهُ عَنِ اَلْمُؤْمِنِ مِنْ هَذِهِ اَلدُّنْيَا خَيْرٌ لَهُ مِمَّا عَجَّلَ لَهُ فِيهَا ثُمَّ صَغَّرَ اَلدُّنْيَا وَ قَالَ أَيُّ شَيْءٍ هِيَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ صَاحِبَ اَلنِّعْمَةِ عَلَى خَطَرٍ إِنَّهُ يَجِبُ عَلَيْهِ حُقُوقُ اَللَّهِ فِيهَا وَ اَللَّهِ إِنَّهُ لَتَكُونُ عَلَيَّ اَلنِّعَمُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَا أَزَالُ مِنْهَا عَلَى وَجَلٍ وَ حَرَّكَ يَدَهُ حَتَّى أَخْرُجَ مِنَ اَلْحُقُوقِ اَلَّتِي تَجِبُ لِلَّهِ عَلَيَّ فِيهَا فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَنْتَ فِي قَدْرِكَ تَخَافُ هَذَا قَالَ نَعَمْ فَأَحْمَدُ رَبِّي عَلَى مَا مَنَّ بِهِ عَلَيَّ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۲  ص ۵۲۸

19 - احمد بن محمّد بن ابى نصر گويد: به امام رضا عليه السّلام گفتم: ديرهنگامى است كه از خداوند عزّ و جلّ‌ حاجتى خواسته‌ام و هنوز دعايم به اجابت نرسيده است.
فرمود: صبر كن! من اميدوارم كه خداوند - ان شاء اللّه - حاجت تو را برآورده سازد.
آن‌گاه حضرتش فرمود: به خدا سوگند! نعمتى كه خداوند دريغ مى‌كند و براى آخرت انسان ذخيره مى‌نمايد، از نعمتى كه در دنيا به او مى‌دهد، بهتر است. مگر دنيا چه ارزشى دارد؟
سپس فرمود: صاحبان نعمت بر لب پرتگاه قرار مى‌گيرند، زيرا در اثر نعمت، حقوقى بر انسان واجب مى‌شود، كه بسا در پرداخت آن كوتاهى شود. به خدا سوگند! من نسبت به نعمت‌هاى الهى همواره در هول و هراسم - حضرت دستش را تكان داد - تا موقعى كه فرصت بيابم و حقوق الهى را بپردازم.
گفتم: قربانت شوم! تو با اين مقام و منزلت، تا حقوق الهى را نپردازى، در هول و هراسى‌؟
فرمود: آرى. من بايد خدا را سپاس بگويم كه بر من منّت نهاد و نعمت ارزانى داشت.

divider