شناسه حدیث :  ۱۰۹۵۹۳

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۴۸۸  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلصَّلاَةِ بَابُ اَلنَّوَادِرِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْأَشْعَرِيِّ عَنِ اَلْقَدَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَوْصِنِي فَقَالَ لاَ تَدَعِ اَلصَّلاَةَ مُتَعَمِّداً فَإِنَّ مَنْ تَرَكَهَا مُتَعَمِّداً فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ مِلَّةُ اَلْإِسْلاَمِ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۲  ص ۴۹۸

11 - قدّاح گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:
مردى خدمت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله شرف‌ياب شد و عرض كرد: اى رسول خدا! مرا سفارشى بفرماييد.
فرمود: هيچ‌گاه نماز را از روى عمد ترك مكن؛ زيرا هركه نماز را از روى عمد ترك نمايد، دين اسلام از او دور مى‌شود.

divider