شناسه حدیث :  ۱۰۹۵۸۴

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۴۸۷  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلصَّلاَةِ بَابُ اَلنَّوَادِرِ

معصوم :   امام باقر (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحَكَمِ عَنْ رَبِيعِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْمُسْلِيِّ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ اَلْعَامِرِيِّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: لَمَّا عُرِجَ بِرَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَزَلَ بِالصَّلاَةِ عَشْرَ رَكَعَاتٍ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَلَمَّا وُلِدَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ زَادَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ سَبْعَ رَكَعَاتٍ شُكْراً لِلَّهِ فَأَجَازَ اَللَّهُ لَهُ ذَلِكَ وَ تَرَكَ اَلْفَجْرَ لَمْ يَزِدْ فِيهَا لِضِيقِ وَقْتِهَا لِأَنَّهُ تَحْضُرُهَا مَلاَئِكَةُ اَللَّيْلِ وَ مَلاَئِكَةُ اَلنَّهَارِ فَلَمَّا أَمَرَهُ اَللَّهُ بِالتَّقْصِيرِ فِي اَلسَّفَرِ وَضَعَ عَنْ أُمَّتِهِ سِتَّ رَكَعَاتٍ وَ تَرَكَ اَلْمَغْرِبَ لَمْ يَنْقُصْ مِنْهَا شَيْئاً وَ إِنَّمَا يَجِبُ اَلسَّهْوُ فِيمَا زَادَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَمَنْ شَكَّ فِي أَصْلِ اَلْفَرْضِ فِي اَلرَّكْعَتَيْنِ اَلْأَوَّلَتَيْنِ اِسْتَقْبَلَ صَلاَتَهُ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۲  ص ۴۹۴

2 - عبد اللّه بن سليمان عامرى گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود:
وقتى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله به معراج برده شد، ده ركعت نماز با خود آورد كه هرنمازى دو ركعت بود، و چون حسن و حسين عليهما السّلام متولّد شدند، رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله به شكرانه و سپاس خداوند، هفت ركعت بر آن‌ها افزود و خداوند نيز اجازه داد، و فقط‍‌ نماز صبح را به حال خود گذارد و به علّت تنگى وقت آن، چيزى به آن اضافه نفرمود؛ زيرا فرشتگان شب و فرشتگان روز به هنگام فريضۀ صبح حاضر مى‌شوند، و هنگامى كه خداوند به نماز قصر در سفر امر فرمود، شش ركعت را از امّت ساقط‍‌ كرد و نماز مغرب را واگذارد و از آن چيزى كم نكرد. شكّ‌ و سهو در آن چيزى است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله افزوده است. پس كسى كه در اصل فرض نماز - كه دو ركعت اوّل هرنماز است - شكّ‌ كند، بايد نماز خود را از سر گيرد.

divider