شناسه حدیث :  ۱۰۹۵۷۲

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۴۷۸  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلصَّلاَةِ بَابُ صَلاَةِ اَلْحَوَائِجِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ أَبُو دَاوُدَ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ أَيُّوبَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: فِي اَلْأَمْرِ يَطْلُبُهُ اَلطَّالِبُ مِنْ رَبِّهِ قَالَ تَصَدَّقْ فِي يَوْمِكَ عَلَى سِتِّينَ مِسْكِيناً عَلَى كُلِّ مِسْكِينٍ صَاعٌ بِصَاعِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَإِذَا كَانَ اَللَّيْلُ اِغْتَسَلْتَ فِي اَلثُّلُثِ اَلْبَاقِي وَ لَبِسْتَ أَدْنَى مَا يَلْبَسُ مَنْ تَعُولُ مِنَ اَلثِّيَابِ إِلاَّ أَنَّ عَلَيْكَ فِي تِلْكَ اَلثِّيَابِ إِزَاراً ثُمَّ تُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَإِذَا وَضَعْتَ جَبْهَتَكَ فِي اَلرَّكْعَةِ اَلْأَخِيرِ لِلسُّجُودِ هَلَّلْتَ اَللَّهَ وَ عَظَّمْتَهُ وَ قَدَّسْتَهُ وَ مَجَّدْتَهُ وَ ذَكَرْتَ ذُنُوبَكَ فَأَقْرَرْتَ بِمَا تَعْرِفُ مِنْهَا مُسَمًّى ثُمَّ رَفَعْتَ رَأْسَكَ ثُمَّ إِذَا وَضَعْتَ رَأْسَكَ لِلسَّجْدَةِ اَلثَّانِيَةِ اِسْتَخَرْتَ اَللَّهَ مِائَةَ مَرَّةٍ اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ ثُمَّ تَدْعُو اَللَّهَ بِمَا شِئْتَ وَ تَسْأَلُهُ إِيَّاهُ وَ كُلَّمَا سَجَدْتَ فَأَفْضِ بِرُكْبَتَيْكَ إِلَى اَلْأَرْضِ ثُمَّ تَرْفَعُ اَلْإِزَارَ حَتَّى تَكْشِفَهُمَا وَ اِجْعَلِ اَلْإِزَارَ مِنْ خَلْفِكَ بَيْنَ أَلْيَتَيْكَ وَ بَاطِنِ سَاقَيْكَ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۲  ص ۴۷۴

8 - زراره گويد: امام صادق عليه السّلام در مورد حاجتى كه طالب حاجت از پروردگار خود طلب مى‌كند، فرمود:

در آن روز به شصت مستمند و بينوا صدقه بده، بدين‌گونه كه به هربينوايى يك صاع به اندازۀ صاع پيامبر صلّى اللّه عليه و اله صدقه بده، و چون شب فرارسيد، در يك‌سوم پايانى آن شب غسل مى‌كنى و كم‌ارزش‌ترين لباسى را كه خانواده‌ات به‌طور معمول مى‌پوشند، مى‌پوشى با اين تفاوت كه بايد لنگى هم (با آن لباس به ميان ببندى). آن‌گاه دو ركعت نماز مى‌خوانى و چون در ركعت آخر پيشانى بر خاك نهادى، خداوند را به يگانگى ياد مى‌كنى و تعظيم، تقديس، تمجيد مى‌نمايى و گناهانت را يادآور مى‌شوى و آن‌چه را كه به ياد دارى يكايك نام مى‌برى. سپس سر از سجده برمى‌دارى، وقتى پيشانى بر خاك نهادى، در سجده دوم صد بار از خداوند براى خود طلب خير مى‌كنى، بدين‌گونه كه مى‌گويى:«اللّهمّ‌ إنّي أستخيرك» آن‌گاه خداوند را به آن‌چه كه خواهى فرامى‌خوانى و از او درخواست مى‌كنى، و هربار كه به سجده مى‌روى زانوهايت را به زمين برسان و لنگ را از روى آن‌ها بردار تا برهنه شوند و آن را از پشت پا بين زانوها و داخل ساق‌هايت بينداز.

divider