شناسه حدیث :  ۱۰۹۰۹۷

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۳۶۳  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلصَّلاَةِ بَابُ مَا يُقْبَلُ مِنْ صَلاَةِ اَلسَّاهِي

معصوم :   مضمر

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ اَلْمُغِيرَةِ قَالَ فِي كِتَابِ حَرِيزٍ أَنَّهُ قَالَ: إِنِّي نَسِيتُ أَنِّي فِي صَلاَةٍ فَرِيضَةٍ حَتَّى رَكَعْتُ وَ أَنَا أَنْوِيهَا تَطَوُّعاً قَالَ فَقَالَ هِيَ اَلَّتِي قُمْتَ فِيهَا إِنْ كُنْتَ قُمْتَ وَ أَنْتَ تَنْوِي فَرِيضَةً ثُمَّ دَخَلَكَ اَلشَّكُّ فَأَنْتَ فِي اَلْفَرِيضَةِ وَ إِنْ كُنْتَ دَخَلْتَ فِي نَافِلَةٍ فَنَوَيْتَهَا فَرِيضَةً فَأَنْتَ فِي اَلنَّافِلَةِ وَ إِنْ كُنْتَ دَخَلْتَ فِي فَرِيضَةٍ ثُمَّ ذَكَرْتَ نَافِلَةً كَانَتْ عَلَيْكَ فَامْضِ فِي اَلْفَرِيضَةِ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۲  ص ۲۳۴

5 - عبد اللّه بن مغيره گويد: حريز در كتاب خود گفته است: من فراموش كردم كه در نماز واجب هستم، تا اين‌كه به ركوع رفتم و همان‌طور به نيّت نافله بودم، تكليف چيست‌؟
امام عليه السّلام فرمود: آن نماز همان نماز واجب است؛ زيرا از اوّل نيّت تو بر فريضه بوده و پس از آن شك بر تو عارض شده است. پس تو در نماز فريضه بوده‌اى و هرگاه در نماز نافله باشى و در اثناى آن، نيّت نماز واجب كنى، تو در همان نافله‌اى، و همين‌طور اگر مشغول نماز واجب باشى و در اثناى آن، نيّت نافله نمايى، اين همان نماز واجب است و به عنوان همان نماز واجب آن را تمام كن.

divider