شناسه حدیث :  ۱۰۸۶۰۷

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۲۴۱  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلْجَنَائِزِ بَابُ مَا يَنْطِقُ بِهِ مَوْضِعُ اَلْقَبْرِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: مَا مِنْ مَوْضِعِ قَبْرٍ إِلاَّ وَ هُوَ يَنْطِقُ كُلَّ يَوْمٍ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ أَنَا بَيْتُ اَلتُّرَابِ أَنَا بَيْتُ اَلْبَلاَءِ أَنَا بَيْتُ اَلدُّودِ قَالَ فَإِذَا دَخَلَهُ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ قَالَ مَرْحَباً وَ أَهْلاً أَمَا وَ اَللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ أُحِبُّكَ وَ أَنْتَ تَمْشِي عَلَى ظَهْرِي فَكَيْفَ إِذَا دَخَلْتَ بَطْنِي فَسَتَرَى ذَلِكَ قَالَ فَيُفْسَحُ لَهُ مَدَّ اَلْبَصَرِ وَ يُفْتَحُ لَهُ بَابٌ يَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ اَلْجَنَّةِ قَالَ وَ يَخْرُجُ مِنْ ذَلِكَ رَجُلٌ لَمْ تَرَ عَيْنَاهُ شَيْئاً قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهُ فَيَقُولُ يَا عَبْدَ اَللَّهِ مَا رَأَيْتُ شَيْئاً قَطُّ أَحْسَنَ مِنْكَ فَيَقُولُ أَنَا رَأْيُكَ اَلْحَسَنُ اَلَّذِي كُنْتَ عَلَيْهِ وَ عَمَلُكَ اَلصَّالِحُ اَلَّذِي كُنْتَ تَعْمَلُهُ قَالَ ثُمَّ تُؤْخَذُ رُوحُهُ فَتُوضَعُ فِي اَلْجَنَّةِ حَيْثُ رَأَى مَنْزِلَهُ ثُمَّ يُقَالُ لَهُ نَمْ قَرِيرَ اَلْعَيْنِ فَلاَ يَزَالُ نَفْحَةٌ مِنَ اَلْجَنَّةِ تُصِيبُ جَسَدَهُ يَجِدُ لَذَّتَهَا وَ طِيبَهَا حَتَّى يُبْعَثَ قَالَ وَ إِذَا دَخَلَ اَلْكَافِرُ قَالَ لاَ مَرْحَباً بِكَ وَ لاَ أَهْلاً أَمَا وَ اَللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ أُبْغِضُكَ وَ أَنْتَ تَمْشِي عَلَى ظَهْرِي فَكَيْفَ إِذَا دَخَلْتَ بَطْنِي سَتَرَى ذَلِكَ قَالَ فَتَضُمُّ عَلَيْهِ فَتَجْعَلُهُ رَمِيماً وَ يُعَادُ كَمَا كَانَ وَ يُفْتَحُ لَهُ بَابٌ إِلَى اَلنَّارِ فَيَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ اَلنَّارِ ثُمَّ قَالَ ثُمَّ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْهُ رَجُلٌ أَقْبَحُ مَنْ رَأَى قَطُّ قَالَ فَيَقُولُ يَا عَبْدَ اَللَّهِ مَنْ أَنْتَ مَا رَأَيْتُ شَيْئاً أَقْبَحَ مِنْكَ قَالَ فَيَقُولُ أَنَا عَمَلُكَ اَلسَّيِّئُ اَلَّذِي كُنْتَ تَعْمَلُهُ وَ رَأْيُكَ اَلْخَبِيثُ قَالَ ثُمَّ تُؤْخَذُ رُوحُهُ فَتُوضَعُ حَيْثُ رَأَى مَقْعَدَهُ مِنَ اَلنَّارِ ثُمَّ لَمْ تَزَلْ نَفْخَةٌ مِنَ اَلنَّارِ تُصِيبُ جَسَدَهُ فَيَجِدُ أَلَمَهَا وَ حَرَّهَا فِي جَسَدِهِ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُ وَ يُسَلِّطُ اَللَّهُ عَلَى رُوحِهِ تِسْعَةً وَ تِسْعِينَ تِنِّيناً تَنْهَشُهُ لَيْسَ فِيهَا تِنِّينٌ يَنْفُخُ عَلَى ظَهْرِ اَلْأَرْضِ فَتُنْبِتَ شَيْئاً .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱  ص ۵۴۳

1 - سالم گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:
هيچ قبرى نيست مگر آن‌كه هر روز سه مرتبه سخن مى‌گويد: من خانۀ خاكم، من خانۀ بلا و محنتم، من خانه كرم‌هايم.
هرگاه بندۀ مؤمن داخل آن شود، گويد: خوش آمدى! به خدا سوگند! من تو را در حالى كه بر من راه مى‌رفتى دوست مى‌داشتم و اكنون كه وارد من شدى، خواهى ديد كه دوستى من چگونه خواهد بود.
سپس قبر به اندازه‌اى كه چشم كار مى‌كند وسيع مى‌شود و براى بندۀ مؤمن درى باز مى‌شود كه جاى خود را در بهشت مى‌بيند و از آن مردى خارج مى‌شود كه هرگز چشمانش كسى را به زيبايى او نديده است.

به او مى‌گويد: اى بنده خدا! من تا به حال كسى زيباتر از تو نديده‌ام!
مى‌گويد: من آن عقيده نيكوى تو هستم كه بر آن بودى و همان عمل صالحت كه آن را انجام داده‌اى.
سپس روح او گرفته مى‌شود و در منزلش، بهشت، كه آن را ديده، گذارده مى‌شود و به او گفته مى‌شود: بخواب با چشم روشن.
و همواره از نسيم بهشت به بدن او مى‌وزد و لذّت و بوى خوش آن را احساس مى‌كند تا روزى كه برانگيخته شود.
و چون كافر داخل قبر شود، زمين گويد: خوش نيامدى! به خدا سوگند! آن‌گاه كه بر روى من راه مى‌رفتى، تو را دشمن مى‌داشتم و اكنون كه بر من داخل شدى، خواهى ديد كه آن دشمنى چگونه خواهد بود.
آن‌چنان زمين بر او تنگ مى‌شود كه او را خاكستر مى‌كند، سپس به صورت اوّل بازگردانده مى‌شود، و براى او درى به سوى آتش باز مى‌شود كه جاى خود را در آن مى‌بيند، و از آن در مردى خارج مى‌شود كه هرگز به زشتى او كسى را نديده است.

به او مى‌گويد: اى بنده خدا! تو كيستى كه من كسى را به زشتى تو نديده‌ام‌؟!
مى‌گويد: من عمل بد تو هستم كه انجام دادى و همان عقيدۀ باطل تو هستم.
سپس روح او گرفته مى‌شود، و در جايگاهش در آتش - كه آن را ديده - گذارده مى‌شود، و پس از آن هميشه دمى از آتش به بدن او مى‌خورد كه درد و حرارت آن را احساس مى‌كند تا روزى كه برانگيخته مى‌شود، و خداوند نود و نه مار بزرگ را بر او مسلّط‍‌ مى‌كنند كه او را نيش مى‌زنند كه اگر مارى از آن‌ها بر زمين بدمد، زمين نمى‌تواند چيزى را بروياند.

divider