شناسه حدیث :  ۱۰۸۳۱۸

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۱۶۱  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلْجَنَائِزِ بَابُ غُسْلِ مَنْ غَسَّلَ اَلْمَيِّتَ وَ مَنْ مَسَّهُ وَ هُوَ حَارٌّ وَ مَنْ مَسَّهُ وَ هُوَ بَارِدٌ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رِئَابٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : فِي اَلرَّجُلِ يَقَعُ طَرَفُ ثَوْبِهِ عَلَى جَسَدِ اَلْمَيِّتِ قَالَ إِنْ كَانَ غُسِّلَ اَلْمَيِّتُ فَلاَ تَغْسِلْ مَا أَصَابَ ثَوْبَكَ مِنْهُ وَ إِنْ كَانَ لَمْ يُغَسَّلْ فَاغْسِلْ مَا أَصَابَ ثَوْبَكَ مِنْهُ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱  ص ۳۷۲

7 - ابراهيم گويد: امام صادق عليه السّلام در مورد كسى كه گوشه‌اى از لباسش به بدن ميّت مى‌رسد، فرمود:
اگر ميّت غسل داده شده باشد، نبايد لباسى را كه به آن خورده، بشويى، ولى اگر ميّت غسل داده نشده، بايد لباسى را كه به آن خورده، بشوى.

divider