شناسه حدیث :  ۱۰۸۱۹۳

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۱۲۴  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلْجَنَائِزِ بَابُ تَلْقِينِ اَلْمَيِّتِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: حَضَرَ رَجُلاً اَلْمَوْتُ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنَّ فُلاَناً قَدْ حَضَرَهُ اَلْمَوْتُ فَنَهَضَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ مَعَهُ أُنَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى أَتَاهُ وَ هُوَ مُغْمًى عَلَيْهِ قَالَ فَقَالَ يَا مَلَكَ اَلْمَوْتِ كُفَّ عَنِ اَلرَّجُلِ حَتَّى أَسْأَلَهُ فَأَفَاقَ اَلرَّجُلُ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ بَيَاضاً كَثِيراً وَ سَوَاداً كَثِيراً قَالَ فَأَيُّهُمَا كَانَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ فَقَالَ اَلسَّوَادُ فَقَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قُلِ اَللَّهُمَّ اِغْفِرْ لِيَ اَلْكَثِيرَ مِنْ مَعَاصِيكَ وَ اِقْبَلْ مِنِّي اَلْيَسِيرَ مِنْ طَاعَتِكَ فَقَالَهُ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا مَلَكَ اَلْمَوْتِ خَفِّفْ عَنْهُ حَتَّى أَسْأَلَهُ فَأَفَاقَ اَلرَّجُلُ فَقَالَ مَا رَأَيْتَ قَالَ رَأَيْتُ بَيَاضاً كَثِيراً وَ سَوَاداً كَثِيراً قَالَ فَأَيُّهُمَا كَانَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ فَقَالَ اَلْبَيَاضُ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ غَفَرَ اَللَّهُ لِصَاحِبِكُمْ قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا حَضَرْتُمْ مَيِّتاً فَقُولُوا لَهُ هَذَا اَلْكَلاَمَ لِيَقُولَهُ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱  ص ۲۹۲

10 - سالم بن ابو سلمه گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود:
زمان مرگ مردى فرا رسيد. به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله گفتند: فلانى در حال مرگ است.
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با جمعى از اصحاب به سوى او شتافتند. او بيهوش افتاده بود. حضرت فرمود: اى ملك الموت! از اين مرد دست بردار تا از او چيزى بپرسم.

مرد به هوش آمد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به او فرمود: چه مى‌ديدى‌؟
مرد گفت: سفيدى بسيار و سياهى بسيارى ديدم.
فرمود: كدام يك از آن دو به تو نزديك‌تر بود؟
گفت: سياهى.
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: بگو:«اللّهمّ‌ اغفر لي الكثير من معاصيك، و اقبل منّي اليسير من طاعتك»؛ «خداوندا! گناهان بسيارم را بيامرز و عبادت اندكم را بپذير».
مرد آن را گفت و باز بيهوش شد.
حضرت فرمود: اى ملك الموت! بار مرگ را بر او سبك گردان تا از وى چيزى بپرسم.
مرد به هوش آمد و حضرت فرمود: چه مى‌ديدى‌؟
گفت: سفيدى بسيار و سياهى بسيارى ديدم.
فرمود: كدام يك از آن دو به تو نزديك‌تر بود؟
مرد گفت: سفيدى!

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود: خداوند رفيق شما را آمرزيد.
راوى گويد: امام صادق عليه السّلام فرمود: هرگاه بر بالين كسى كه در حال مرگ است، حاضر شديد، اين كلام را به او بگوييد تا آن را تكرار كند.

divider