شناسه حدیث :  ۱۰۷۷۱۱

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۳  ,  صفحه۴  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلطَّهَارَةِ بَابُ اَلْمَاءِ اَلَّذِي تَكُونُ فِيهِ قِلَّةٌ وَ اَلْمَاءِ اَلَّذِي فِيهِ اَلْجِيَفُ وَ اَلرَّجُلُ يَأْتِي اَلْمَاءَ وَ يَدُهُ قَذِرَةٌ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ: سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَنَا جَالِسٌ عَنْ غَدِيرٍ أَتَوْهُ وَ فِيهِ جِيفَةٌ فَقَالَ إِذَا كَانَ اَلْمَاءُ قَاهِراً وَ لاَ يُوجَدُ فِيهِ اَلرِّيحُ فَتَوَضَّأْ .
زبان ترجمه:

ترجمه فروع کافی ;  ج ۱  ص ۴۴

4 - عبد اللّه بن سنان گويد: من در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم. مردى، از حضرتش در مورد گودالى كه در آن مردارى افتاده، پرسيد؟
فرمود: هرگاه آب بر بوى آن چيره باشد و در آن بويى نباشد، از آن وضو بگير.

divider