شناسه حدیث :  ۱۰۷۳۲۸

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۷۳  

عنوان باب :   الجزء الثاني كِتَابُ اَلدُّعَاءِ بَابُ اَلدُّعَاءِ عِنْدَ قِرَاءَةِ اَلْقُرْآنِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

قَالَ : كَانَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَدْعُو عِنْدَ قِرَاءَةِ كِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ اَللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ اَلْحَمْدُ أَنْتَ اَلْمُتَوَحِّدُ بِالْقُدْرَةِ وَ اَلسُّلْطَانِ اَلْمَتِينِ وَ لَكَ اَلْحَمْدُ أَنْتَ اَلْمُتَعَالِي بِالْعِزِّ وَ اَلْكِبْرِيَاءِ وَ فَوْقَ اَلسَّمَاوَاتِ وَ اَلْعَرْشِ اَلْعَظِيمِ رَبَّنَا وَ لَكَ اَلْحَمْدُ أَنْتَ اَلْمُكْتَفِي بِعِلْمِكَ وَ اَلْمُحْتَاجُ إِلَيْكَ كُلُّ ذِي عِلْمٍ رَبَّنَا وَ لَكَ اَلْحَمْدُ يَا مُنْزِلَ اَلْآيَاتِ وَ اَلذِّكْرِ اَلْعَظِيمِ رَبَّنَا فَلَكَ اَلْحَمْدُ بِمَا عَلَّمْتَنَا مِنَ اَلْحِكْمَةِ وَ اَلْقُرْآنِ اَلْعَظِيمِ اَلْمُبِينِ اَللَّهُمَّ أَنْتَ عَلَّمْتَنَاهُ قَبْلَ رَغْبَتِنَا فِي تَعَلُّمِهِ وَ اِخْتَصَصْتَنَا بِهِ قَبْلَ رَغْبَتِنَا بِنَفْعِهِ اَللَّهُمَّ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ مَنّاً مِنْكَ وَ فَضْلاً وَ جُوداً وَ لُطْفاً بِنَا وَ رَحْمَةً لَنَا وَ اِمْتِنَاناً عَلَيْنَا مِنْ غَيْرِ حَوْلِنَا وَ لاَ حِيلَتِنَا وَ لاَ قُوَّتِنَا اَللَّهُمَّ فَحَبِّبْ إِلَيْنَا حُسْنَ تِلاَوَتِهِ وَ حِفْظَ آيَاتِهِ وَ إِيمَاناً بِمُتَشَابِهِهِ وَ عَمَلاً بِمُحْكَمِهِ وَ سَبَباً فِي تَأْوِيلِهِ وَ هُدًى فِي تَدْبِيرِهِ وَ بَصِيرَةً بِنُورِهِ اَللَّهُمَّ وَ كَمَا أَنْزَلْتَهُ شِفَاءً لِأَوْلِيَائِكَ وَ شَقَاءً عَلَى أَعْدَائِكَ وَ عَمًى عَلَى أَهْلِ مَعْصِيَتِكَ وَ نُوراً لِأَهْلِ طَاعَتِكَ اَللَّهُمَّ فَاجْعَلْهُ لَنَا حِصْناً مِنْ عَذَابِكَ وَ حِرْزاً مِنْ غَضَبِكَ وَ حَاجِزاً عَنْ مَعْصِيَتِكَ وَ عِصْمَةً مِنْ سَخَطِكَ وَ دَلِيلاً عَلَى طَاعَتِكَ وَ نُوراً يَوْمَ نَلْقَاكَ نَسْتَضِيءُ بِهِ فِي خَلْقِكَ وَ نَجُوزُ بِهِ عَلَى صِرَاطِكَ وَ نَهْتَدِي بِهِ إِلَى جَنَّتِكَ اَللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنَ اَلشِّقْوَةِ فِي حَمْلِهِ وَ اَلْعَمَى عَنْ عَمَلِهِ وَ اَلْجَوْرِ عَنْ حُكْمِهِ وَ اَلْعُلُوِّ عَنْ قَصْدِهِ وَ اَلتَّقْصِيرِ دُونَ حَقِّهِ اَللَّهُمَّ اِحْمِلْ عَنَّا ثِقْلَهُ وَ أَوْجِبْ لَنَا أَجْرَهُ وَ أَوْزِعْنَا شُكْرَهُ وَ اِجْعَلْنَا نُرَاعِيهِ وَ نَحْفَظُهُ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْنَا نَتَّبِعُ حَلاَلَهُ وَ نَجْتَنِبُ حَرَامَهُ وَ نُقِيمُ حُدُودَهُ وَ نُؤَدِّي فَرَائِضَهُ اَللَّهُمَّ اُرْزُقْنَا حَلاَوَةً فِي تِلاَوَتِهِ وَ نَشَاطاً فِي قِيَامِهِ وَ وَجِلاً فِي تَرْتِيلِهِ وَ قُوَّةً فِي اِسْتِعْمَالِهِ فِي آنَاءِ اَللَّيْلِ وَ أَطْرَافِ اَلنَّهَارِ اَللَّهُمَّ وَ اِشْفِنَا مِنَ اَلنَّوْمِ بِالْيَسِيرِ وَ أَيْقِظْنَا فِي سَاعَةِ اَللَّيْلِ مِنْ رُقَادِ اَلرَّاقِدِينَ وَ نَبِّهْنَا عِنْدَ اَلْأَحَايِينِ اَلَّتِي يُسْتَجَابُ فِيهَا اَلدُّعَاءُ مِنْ سِنَةِ اَلْوَسْنَانِينَ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْ لِقُلُوبِنَا ذَكَاءً عِنْدَ عَجَائِبِهِ اَلَّتِي لاَ تَنْقَضِي وَ لَذَاذَةً عِنْدَ تَرْدِيدِهِ وَ عِبْرَةً عِنْدَ تَرْجِيعِهِ وَ نَفْعاً بَيِّناً عِنْدَ اِسْتِفْهَامِهِ اَللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ تَخَلُّفِهِ فِي قُلُوبِنَا وَ تَوَسُّدِهِ عِنْدَ رُقَادِنَا وَ نَبْذِهِ وَرَاءَ ظُهُورِنَا وَ نَعُوذُ بِكَ مِنْ قَسَاوَةِ قُلُوبِنَا لِمَا بِهِ وَعَظْتَنَا اَللَّهُمَّ اِنْفَعْنَا بِمَا صَرَفْتَ فِيهِ مِنَ اَلْآيَاتِ وَ ذَكِّرْنَا بِمَا ضَرَبْتَ فِيهِ مِنَ اَلْمَثُلاَتِ وَ كَفِّرْ عَنَّا بِتَأْوِيلِهِ اَلسَّيِّئَاتِ وَ ضَاعِفْ لَنَا بِهِ جَزَاءً فِي اَلْحَسَنَاتِ وَ اِرْفَعْنَا بِهِ ثَوَاباً فِي اَلدَّرَجَاتِ وَ لَقِّنَا بِهِ اَلْبُشْرَى بَعْدَ اَلْمَمَاتِ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْهُ لَنَا زَاداً تُقَوِّينَا بِهِ فِي اَلْمَوْقِفِ بَيْنَ يَدَيْكَ وَ طَرِيقاً وَاضِحاً نَسْلُكُ بِهِ إِلَيْكَ وَ عِلْماً نَافِعاً نَشْكُرُ بِهِ نَعْمَاءَكَ وَ تَخَشُّعاً صَادِقاً نُسَبِّحُ بِهِ أَسْمَاءَكَ فَإِنَّكَ اِتَّخَذْتَ بِهِ عَلَيْنَا حُجَّةً قَطَعْتَ بِهِ عُذْرَنَا وَ اِصْطَنَعْتَ بِهِ عِنْدَنَا نِعْمَةً قَصُرَ عَنْهَا شُكْرُنَا اَللَّهُمَّ اِجْعَلْهُ لَنَا وَلِيّاً يُثَبِّتُنَا مِنَ اَلزَّلَلِ وَ دَلِيلاً يَهْدِينَا لِصَالِحِ اَلْعَمَلِ وَ عَوْناً هَادِياً يُقَوِّمُنَا مِنَ اَلْمَيْلِ وَ عَوْناً يُقَوِّينَا مِنَ اَلْمَلَلِ حَتَّى يَبْلُغَ بِنَا أَفْضَلَ اَلْأَمَلِ اَللَّهُمَّ اِجْعَلْهُ لَنَا شَافِعاً يَوْمَ اَللِّقَاءِ وَ سِلاَحاً يَوْمَ اَلاِرْتِقَاءِ وَ حَجِيجاً يَوْمَ اَلْقَضَاءِ وَ نُوراً يَوْمَ اَلظَّلْمَاءِ يَوْمَ لاَ أَرْضَ وَ لاَ سَمَاءَ يَوْمَ يُجْزَى كُلُّ سَاعٍ بِمَا سَعَى اَللَّهُمَّ اِجْعَلْهُ لَنَا رَيّاً يَوْمَ اَلظَّمَإِ وَ فَوْزاً يَوْمَ اَلْجَزَاءِ مِنْ نَارٍ حَامِيَةٍ قَلِيلَةِ اَلْبُقْيَا عَلَى مَنْ بِهَا اِصْطَلَى وَ بِحَرِّهَا تَلَظَّى اَللَّهُمَّ اِجْعَلْهُ لَنَا بُرْهَاناً عَلَى رُءُوسِ اَلْمَلَإِ يَوْمَ يُجْمَعُ فِيهِ أَهْلُ اَلْأَرْضِ وَ أَهْلُ اَلسَّمَاءِ اَللَّهُمَّ اُرْزُقْنَا مَنَازِلَ اَلشُّهَدَاءِ وَ عَيْشَ اَلسُّعَدَاءِ وَ مُرَافَقَةَ اَلْأَنْبِيَاءِ «إِنَّكَ سَمِيعُ اَلدُّعٰاءِ» .
زبان ترجمه:

اصول کافی / ترجمه مصطفوی ;  ج ۴  ص ۳۶۶

حضرت صادق عليه السلام هنگام خواندن قرآن اين دعا را ميخواند (كه ترجمه‌اش چنين است): «بار خدايا اى پروردگار ما ستايش مخصوص تو است، توئى يگانه در قدرت و پادشاهى استوار، و مخصوص تو است ستايش، توئى برتر بعزت و كبرياء و مسلط‍‌ بر فراز آسمانها و عرش بزرگ، پروردگار ما و از آن تو است ستايش، توئى كه همه چيز را بذات خود دانائى و هر دانشمندى نيازمند درگاه تو است، پروردگار ما از آن تو است ستايش اى فرود فرستندۀ آيه‌ها و ذكر عظيم، پروردگار ما مخصوص تو است ستايش بدانچه بما آموختى از حكمت و قرآن عظيم آشكاركننده، بار خدايا توئى كه پيش از رغبت ما در آموختنش آن را بما آموختى، و پيش از اظهار شوق مادر سودش ما را بدان مخصوص گردانيدى، بار خدايا در اين صورت اين منتى است از تو بر ما و فضل وجود و لطفى است بما و رحمتى است براى ما و امتنانى است بر سر ما، بدون اينكه از جانب ما جنبش و حركت و توانائى و چاره‌جوئى شود، بار خدايا پس تلاوت اين قرآن و در برداشتن آياتش را محبوب ما ساز، و بما ارزانى دار ايمان بآيات متشابه آن را، و توفيق عمل بمحكمش را، و بما ده وسيلۀ تأويل آن را، و راهنمائى در تدبير آن و بينائى در پرتو نورش را بما عنايت فرما. بار خدايا چنانچه آن را فرو فرستادى درمان براى دوستانت، و وسيلۀ بدبختى براى دشمنانت، و سبب كورى نافرمانانت، و وسيلۀ روشنى فرمانبردارانت، بار خدايا آن را قرار ده براى ما پناهگاه محكمى از عذابت، و دژى از خشمت، و جلوگيرى از نافرمانيت و نگهبانى از قهر و غضبت، و راهنمائى بفرمانبرداريت، و نورى در روز ديدارت كه بدان در ميان خلق تو روشنى يابيم، و بر صراط‍‌ تو بدان وسيله بگذريم، و ببهشتت راه يابيم. بار خدايا بتو پناه بريم از بدبختى در حمل آن، و كورى از عمل [يا علم] بآن، و كجروى در حكم آن و برترى نمودن از توجه بدان (يا پيشتازى از ميانه روى آن) و كوتاهى كردن در برابر حق آن، بار خدايا سنگينى آن را از ما بردار و مزدش را براى ما لازم گردان، و سپاسگزاريش را نصيب ما گردان، و ما را چنان كن كه مراعات و محافظتش كنيم، بار خدايا ما را چنان ساز كه از حلالش پيروى كنيم و از حرامش اجتناب ورزيم، و حدود آن را بر پا داريم، و فرائض آن را بجا آوريم. بار خدايا روزى ما گردان شيرينى تلاوتش را و نشاط‍‌ در باره قيام بدان، و ترس در هنگام خواندنش و نيروئى براى بكار بستن آن در هر آن از شب و روز، بار خدايا باندكى خواب خستگى ما را درمان كن (و بنا بر نسخۀ «اسقنا» يعنى عطش خواب ما را باندكى از آن فرونشان) و در ساعت مخصوص شب ما را از خوابها بيدار كن و درگاه‌هائى كه دعا باجابت رسد ما را از چرت چرتيها بخود آر. بار خدايا دلهاى ما را در برابر عجائب بى‌پايانش تيز هوش كن، و زمزمۀ آن را لذت بخش نما، و هنگام مراجعه بآن عبرتى بما بده، و سود آشكارى هنگام فهم‌جوئيش بما عنايت فرما، بار خدايا بتو پناه بريم از تخلف قرآن در دلهاى ما (يعنى اثر آن در اعضاء و جوارح ما آشكار نشود) و از اينكه آن را بالش خواب خود كنيم (فيض «ره») گويد: يعنى شب بخوابيم با او و تهجد باو نكنيم يا او را در كنار رختخواب خود اندازيم و آن را گرامى نداريم) و از اينكه آن را پشت سر اندازيم، و از قساوت دلهامان نسبت بدان چه ما را بدان پند دادى بتو پناه بريم، بار خدايا بآياتى كه در آن آوردى ما را سود ده، و بمثلهائى كه در آن زده‌اى ما را متذكر ساز، و بتأويل آن بديهاى ما را جبران كن و بدان وسيله مزد كردار نيك ما را دو چندان كن، و درجات ما را بالا ببر، و پس از مرگ بسبب آن بما بشارت تلقين نما، بار خدايا آن را براى ما توشه‌اى ساز كه در موقع وقوف در برابرت بدان وسيله بما نيرو دهى، و راه روشنى كه كه با آن بسوى تو آئيم، و دانش سودمندى كه بدان وسيله نعمتهاى تو را سپاسگزاريم، و خشوع صادقانه‌اى كه با آن نامهاى تو را تسبيح گوئيم، زيرا تو با فرود فرستادن آن حجتى بر ما آوردى كه راه عذر را بر ما بستى و نعمتى بما دادى كه زبان شكر ما از آن كوتاهست. بار خدايا آن را براى ما سرپرستى ساز كه ما را از لغزش نگهدارد، و راهنمائى ساز كه ما را بكار نيك راهنمائى كند، و كمكى راهنمايش ساز كه ما را از كجى راست كند، و در خستگى نيرو بخشد، تا ببهترين آرزوهايمان رساند، بار خدايا آن را براى ما در روز قيامت شفيع ساز و وسيله‌اى براى ارتقاء و وكيلى پيروز در آن روز قضاوت، و نورى در آن روز تاريكى و ظلمت روزى كه نه زمينى است و نه آسمانى، روزى كه هر كس بآنچه كوشش كرده بدان مزد گيرد. بار خدايا آن را براى ما وسيلۀ سيرابى در روز تشنگى ساز، و سبب نجات ما گردان در روز جزا از آن آتش سوزانى كه بر هر كس از آن گرمى خواهد ترحم نكند و شعله‌اش زبانه كشد، بار خدايا آن را براى ما برهانى قرار ده در آن روز كه همۀ اهل زمين و آسمانها گرد آيند. بار خدايا منزلهاى شهيدان و زندگى سعيدان، و رفاقت پيمبران را روزى ما گردان زيرا تو شنواى دعائى».

divider

اصول كافى / ترجمه كمره اى ;  ج ۶  ص ۳۱۷

1-امام صادق(عليه السّلام)نزد خواندن قرآن خدا عز و جل،اين دعا را مى‌خواند:«بار خدايا پروردگار ما!از آنِ‌ تو است سپاس،توئى يگانه در توانائى و سلطنت استوار و از آنِ‌ تو است سپاس،توئى برتر به عزت و كبرياء و فراز آسمانها و عرش بزرگ،پروردگار ما!از آنِ‌ تو است سپاس،تو خود همه چيز را فرستنده آيات و ذكر عظيم، پروردگار ما!از آن تو است سپاس بدان چه آموختى از حكمت و از قرآن بزرگوار و روشن‌كننده،بار الها توئى كه پيش از اظهار شوق آن را به ما آموختى و سودش را نجسته آن را به ما ياد دادى،بار خدايا!در صورتى كه اين خود منّت و فضل و جود و لطف است نسبت به ما و رحمت است براى ما و امتنانيست بر سر ما بى‌جنبش و چاره‌جوئى و توانى از طرف ما،بار خدايا!پس خوب خواندن آن و نگه داشتن آياتش را نزد ما محبوب ساز و ايمان به متشابه و عمل به آيات محكم آن را با وسيلۀ تأويل و رهيابى در تدبير و بينائى در پرتوش به دل ما انداز. بار خدايا!چنانى كه آن را درمان براى دوستانت نازل كردى و وسيلۀ بدبختى دشمنانت ساختى و آن را نابينائى نافرمان و روشنى فمان‌برانت نمودى،بار خدايا!آن را براى ما دژى ساز از عذابت و پناهگاهى از خشمت و جلوگيرى از نافرمانيت و نگهبانى از بد خواهيت و رهنمائى به فرمانبريت و نورى در روز ملاقات تا بدانميان خلق تو پرتوياب شويم و به وسيلۀ آن از صراط‍‌ تو بگذريم و به بهشت تو راه بريم. بار خدايا!به تو پناهم از شقاوت و جفا كارى در تحمل آن و كورى از به كار بستن آن و خلاف نمودن در حكمش و گردن فرازى از توجه بدان و كوتاهى كردن در برابر حق آن،بار خدايا! سنگينى آن را به كمك ما بردار و مزدش را به ما لازم دار و شكر و قدردانى از آن را بر ما بگمار و ما را راعى و حافظ‍‌ آن ساز،بار خدايا!ما را پيروى كن از حلال آن و كناره‌جوى از حرامش و بر پا دارندۀ حدود و پرداخت‌كنندۀ مقرراتش بنما. بار خدايا!خواندنش را به كام ما شيرين گردان و در قيام بدان ما را نشاط‍‌ بخش و در ضمن مرتب خواندن و حس تعبير از آن دل ما را ترسان ساز و نيروى به كار بستن آن را در هر آن از شب و روز به ما عطا كن،بار خدايا!به اندكى خواب،خسته‌گى ما را درمان كن و در ساعات مقرره شب ما را از خواب خوابيده‌ها بيدار كن و در آن هنگامه‌ها كه دعا اجابت شود،از چُرتِ‌ چرت‌زنان برانگيز.بار خدايا!به دل ما هوشى بده در برابر شگفتيهاى بى‌پايان قرآن و لذّتى در زمزمه كردن با آن و عبرتى در موقع شرح و بيان معانى آن و سود روشنى در هنگام فهم‌جوئى آن،بار خدايا!ما به تو پناه بريم از اينكه دلچسب ما نباشد و از اينكه آن را بالش خواب خود كنيم و پشت سر اندازيم و به تو پناه بريم از قساوت خود نسبت بدان چه ما را پند دارى. بار خدايا!ما را سود بخش بدان چه در قرآن از آيات خود مصرف كردى و ما را يادآور ساز بدان چه از مثلها كه در آن آوردى و با تأويل آن بدكرداريهاى ما را جبران كن و به وسيلۀ آن مزدكردار نيك ما را چند برابر ساز و درجات ما را بدان بالا بر و با آن پس از مرگ مژده به دهان ما گذار،بار خدايا!آن را توشه‌اى ساز براى ما كه در موقع وقوف برابرت نيرومند شويم و راه روشنى كه از آن به سوى تو پوئيم و دانش سودمندى كه بدان شكر نعمت جوئيم و خشوع با حقيقتى كه نامهاى مقدّست را بدان منزّه دانيم، زيرا تو بدان بر ما حجّتى آوردى كه راه عذر بر ما بستى و به وسيلۀ آن نعمتى به ما ارزانى داشتى كه زبان شكر ما از آن كوتاه است. بار خدايا!او را براى ما سرپرستى ساز كه از لغزشمان باز گيرد و راهنمائى كه ما را به كار شايسته بگيرد و كمكى رهنما كه از انحراف و كجى به راستى كشاند و ياورى كه از خستگى برهاند تا ما را به برترين آرمانها رساند،بار خدايا!آن را براى ما شفيع روز ملاقات خود ساز و ساز و برگ روز بر فراز شدن و وكيل مدافع روز قضاوت و نور در روز ظلمت روزى كه نه زمينى باشد و نه آسمان روزى كه هر كس بدان چه براى آن كوشيده مزد گيرد. بار خدايا!آن را در روز تشنگى وسيلۀ سيرابى ما ساز و نور روز پاداش گردان و بى‌ترحّم بر هر كه به جانش افروخته گردد و به سوزش شعله‌ور شود،بار خدايا!قرآن را برهان ما ساز در ميان روزى كه همۀ اهل آسمانها و زمين گرد آيند،بار خدايا!به ما مقامات شهيدان بده و زندگى سعادتمندان و رفاقت با پيمبران،زيرا تو شنونده دعائى

divider

اصول کافی / ترجمه آیت اللهی ;  ج ۴  ص ۶۲۵

1-امام صادق عليه السّلام هنگام خواندن قرآن خودش اين دعا را مى‌خواند:«بار خدايا پروردگارا!(سپاس از آن توست توئى يگانه در توانائى و سلطنت استوار و از آن توست سپاس،توئى برتر به عزت و كبرياء و مسلط‍‌ بر فراز آسمانها و عرش بزرگ،پروردگارا!از آن توست سپاس،تو خود فرستنده آيات و ذكر عظيمى،پروردگار ما!از آن توست سپاس به آنچه كه از حكمت و قرآن عظيم به ما آموختى،بار الها توئى كه پيش از تمايل به آموختن آن را به ما آموختى و پيش از اظهار سودش آن را به ما ياد دادى،بار خدايا!در صورتى كه اين خود منّت و فضل و جود و لطف و رحمتى است نسبت به ما و منتى است بر سر ما بدون اينكه از طرف ما جنبش و حركت و چاره‌جوئى رخ دهد،بار خدايا!پس خوب خواندن آن و نگه داشتن آياتش را نزد ما محبوب ساز و ايمان به متشابه و عمل به آيات محكم آن را با وسيلۀ تأويل و رهيابى در تدبير و بينائى در پرتوش به ما عنايت فرما.
بار خدايا!چنانچه آن را براى ما كه از دوستانت هستيم فروفرستادى و وسيله كورى و بدبختى براى دشمنانت قرار دادى و وسيله روشنائى فرمانبردارانت ساختى.،بار خدايا آن را براى ما دژى ساز از عذابت و پناهگاهى از خشمت و جلوگيرى از نافرمانيت و نگهبانى از بدخواهيت و رهنمائى به فرمانبريت و نورى در روز ملاقات تا بدان ميان خلق تو پرتو ياب شويم و به وسيلۀ آن از صراط‍‌ تو بگذريم و به بهشت تو راه يابيم.
بارخدايا!به تو پناه بريم از بدبختى در حمل آن و كورى از عمل و با علم به آن و كجروى در حكم آن.و گردن‌فرازى از توجه بدان و كوتاهى كردن در برابر حق آن،بار خدايا!سنگينى آن را به كمك ما بردار و مزدش را به ما لازم دار و شكر و قدردانى از آن را بر ما بگمار و ما را چنان كن كه مراعاتش و حفظش كنيم،خدايا ما را چنان قرار ده كه از حلالش پيروى كنيم و از حرامش دورى نمائيم و حدود آن را برپا داريم و فرائض آن را بجا آوريم.
بار خدايا!خواندنش را به كام ما شيرين گردان و در قيام بدان ما را نشاط‍‌ بخش و در ضمن مرتب خواندن و حسن تعبير از آن دل ما را ترسان ساز و نيروى به كار بستن آن را در هر آن از شب و روز به ما عطا كن،بار خدايا!به اندكى خواب،خسته‌گى ما را درمان كن و در ساعات مقرر شب ما را از خواب خوابيده‌ها بيدار كن و در آن هنگامه‌ها كه دعا اجابت شود،از چرت چرت‌زنان برانگيز.بار خدايا!به دل ما هوشى بده در برابر شگفتيهاى بى‌پايان قرآن و لذّتى در زمزمه كردن با آن و عبرتى در موقع شرح و بيان معانى آن سود و لذّتى در زمزمه كردن با آن و عبرتى در موقع شرح و بيان معانى آن و سود روشنى در هنگام فهم‌جوئى آن،بار خدايا!ما به تو پناه بريم از اينكه دلچسب ما نباشد و از اينكه آن را بالش خواب خود كنيم و پشت سر اندازيم و به تو پناه بريم از قساوت خود نسبت به آنچه كه به ما پند آموختى.
بار خدايا!ما را سود بخش به آنچه در قرآن از آيات خود مصرف كردى و ما را يادآور ساز به آنچه از مثلها كه در آن آوردى و با تأويل آن بدكرديهاى ما را جبران كن و به وسيلۀ آن مزد كردار نيك ما را چند برابر ساز و درجات ما را بدان بالا بر و با آن پس از مرگ مژده به دهان ما گذار،بار خدايا!آن را توشه‌اى ساز براى ما كه در موقع وقوف در برابرت نيرومند شويم و راه روشنى كه از آن به سوى تو پوئيم و دانش سودمندى كه بدان شكر نعمت جوئيم و خشوع با حقيقتى كه نامهاى مقدست را بدان منزه دانيم،زيرا تو بدان بر ما حجتى آوردى كه راه عذر بر ما بستى و به وسيله آن نعمتى به ما ارزانى داشتى كه زبان شكر ما از آن كوتاه است.
بار خدايا!او را براى ما سرپرستى ساز كه از لغزشمان باز گيرد و راهنمائى كه ما را به كار شايسته بگيرد و كمكى رهنما كه از انحراف و كجى به راستى كشاند و ياورى كه از خستگى برهاند تا ما را به برترين آرمانها رساند،بار خدايا!آن را براى ما شفيع روز ملاقات خود ساز و ساز و برگ روز بر فراز شدن و وكيل مدافع روز قضاوت و نور در روز ظلمت روزى كه نه زمينى باشد و نه آسمان روزى كه هركس بدانچه براى آن كوشيده مزد بگيرد.
بار خدايا!آن را در روز تشنگى وسيلۀ سيرابى ما ساز و نور روز پاداش گردان و بى‌ترحّم بر هركس به جانش افروخته گردد و به سوزش شعله‌ور شود،بار خدايا!قرآن را برهان ما ساز در ميان روزى كه همۀ اهل آسمانها و زمين گرد آيند،بار خدايا!به ما مقامات شهيدان بده و زندگى سعادتمندان و رفاقت با پيامبران،زيرا تو شنونده دعائى.

divider