شناسه حدیث :  ۱۰۴۶۶۰

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸۸  

عنوان باب :   الجزء الأول كِتَابُ اَلْحُجَّةِ بَابُ مَا نَصَّ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ رَسُولُهُ عَلَى اَلْأَئِمَّةِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ وَاحِداً فَوَاحِداً

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امیرالمؤمنین (علیه السلام)

اَلْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْهَاشِمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: «إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا » قَالَ إِنَّمَا يَعْنِي أَوْلَى بِكُمْ أَيْ أَحَقُّ بِكُمْ وَ بِأُمُورِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَمْوَالِكُمُ «اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذِينَ آمَنُوا» يَعْنِي عَلِيّاً وَ أَوْلاَدَهُ اَلْأَئِمَّةَ عَلَيهِمُ السَّلاَمُ إِلَى ثُمَّ وَصَفَهُمُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ «اَلَّذِينَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ اَلزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ » وَ كَانَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي صَلاَةِ اَلظُّهْرِ وَ قَدْ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَ هُوَ رَاكِعٌ وَ عَلَيْهِ حُلَّةٌ قِيمَتُهَا أَلْفُ دِينَارٍ وَ كَانَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ كَسَاهُ إِيَّاهَا وَ كَانَ اَلنَّجَاشِيُّ أَهْدَاهَا لَهُ فَجَاءَ سَائِلٌ فَقَالَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا وَلِيَّ اَللَّهِ وَ «أَوْلىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» تَصَدَّقْ عَلَى مِسْكِينٍ فَطَرَحَ اَلْحُلَّةَ إِلَيْهِ وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَيْهِ أَنِ اِحْمِلْهَا فَأَنْزَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِ هَذِهِ اَلْآيَةَ وَ صَيَّرَ نِعْمَةَ أَوْلاَدِهِ بِنِعْمَتِهِ فَكُلُّ مَنْ بَلَغَ مِنْ أَوْلاَدِهِ مَبْلَغَ اَلْإِمَامَةِ يَكُونُ بِهَذِهِ اَلصِّفَةِ مِثْلَهُ فَيَتَصَدَّقُونَ «وَ هُمْ رٰاكِعُونَ» وَ اَلسَّائِلُ اَلَّذِي سَأَلَ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ وَ اَلَّذِينَ يَسْأَلُونَ اَلْأَئِمَّةَ مِنْ أَوْلاَدِهِ يَكُونُونَ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ .
زبان ترجمه:

اصول کافی / ترجمه مصطفوی ;  ج ۲  ص ۴۶

امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل «همانا ولى شما خداست و رسولش و كسانى كه ايمان آورده‌اند» فرمود: يعنى اولى بشما و سزاوارتر بشما و كارهاى شما و جان و مال شما خداست و رسولش و كسانى كه ايمان آورده‌اند، يعنى على و اولادش كه ائمه عليهم السلام هستند تا روز قيامت، سپس خداى عز و جل ايشان را وصف كرد و فرمود:«كسانى كه نماز ميخوانند و در حال ركوع زكاة ميدهند». امير المؤمنين مشغول نماز ظهر بود، بعد از آنكه دو ركعت را خوانده و در ركوع بود، در حالى كه حله‌ايكه هزار دينار قيمت داشت، در برش بود و آن حله را نجاشى بپيغمبر (صلّى الله عليه و آله) هديه كرده و او بامير المؤمنين پوشانيده بود، مرد سائلى آمد و گفت: سلام بر تو اى ولى خدا و اى كسى كه نسبت بمؤمنين از خودشان سزاوارترى! بفقير صدقه‌اى ده، على عليه السلام آن حله را بجانب او انداخت و با دست اشاره كرد كه بردار، سپس خداى عز و جل آن آيه را در شأن او نازل فرمود. و تصدق اولادش را بتصدق او متصل ساخت [و نعمت بر اولادش را بوسيله نعمت بر او قرار داد] پس هر يك از اولاد او كه بدرجه امامت رسد، مانند خود او همين صفت را دارد كه در حال ركوع تصدق ميدهد، و آن سائلى كه از امير المؤمنين تقاضا كرد از ملائكه بود، و آنها كه از ائمه اولادش سؤال كنند، از ملائكه ميباشند.

divider

اصول كافى / ترجمه كمره اى ;  ج ۲  ص ۳۹۷

3-احمد بن عيسى از امام صادق(عليه السّلام)در قول خدا عز و جل:«همانا ولى و سرپرست شما خدا است و رسولش و آنان كه گرويدند» فرمود:يعنى اولىٰ‌ به شما و احق به شما و به كارهاى شما و خود شما و اموال شما خدا است و رسولش و كسانى كه ايمان آوردند، يعنى على و اولاد ائمۀ او تا روز قيامت،سپس خدا عز و جل آن‌ها را وصف نمود و فرمود:«آنچنان كسانى كه بپا مى‌دارند نماز را و مى پردازند زكاة را و ايشان در ركوعند»امير المؤمنين(عليه السّلام)در نماز ظهر بود و دو ركعت خوانده بود و در ركوع بود و در برش حلّه‌اى بود به بهاى هزار اشرفى كه پيغمبر به او پوشانيده بود و نجاشى آن جامه را براى وى فرستاده بود،يك سائل آمد و گفت:السلام عليك يا ولىّ‌ الله و اولىٰ‌ به مؤمنان از خودشان،بر گدائى تصدّق فرما،على(عليه السّلام) آن حلّه را نزد او انداخت و به دست اشاره كرد تا آن را برگيرد و خدا هم اين آيه را بر او نازل كرد و به وسيلۀ انعام به او به فرزندانش هم انعام داد و هر كدام از فرزندانش كه به امامت رسند به واسطۀ اين صفت بوده است كه مانند او بدان متصف بوده‌اند كه در حال ركوع صدقه داده‌اند،و آن سائلى كه از امير المؤمنين(عليه السّلام)سؤال كرد از ملائكه بود و آن سائلى كه از ديگر امامان سؤال كند از ملائكه مى‌باشند.

divider

اصول کافی / ترجمه آیت اللهی ;  ج ۱  ص ۸۰۱

3-احمد بن عيسى از امام صادق عليه السّلام در قول خداى عز و جل:«همانا ولى و سرپرست شما خدا و رسولش مى‌باشند و آنان كه گرويدند»فرمود:يعنى اولى به شما و احق به شما و به كارهاى شما و خود شما و اموال شما،خدا و رسولش مى‌باشند و كسانى كه ايمان آوردند،يعنى على و اولاد ائمۀ او تا روز قيامت،سپس خداى عزّ و جل آن‌ها را وصف نمود و فرمود: «آنچنان كسانى كه نماز را بپا مى‌دارند و زكات را مى‌دهند و پيوسته در ركوع‌اند(يعنى تسليم خداوندند)امير المؤمنين عليه السّلام در نماز ظهر بود و دو ركعت خوانده بود و در ركوع بود و در برش حلّه‌اى بود به بهاى هزار اشرفى كه پيامبر به او پوشانيده بود و نجاشى آن جامه را براى وى فرستاده بود،يك سائل آمد و گفت:السلام عليك يا ولىّ‌ اللّه و اولى به مؤمنان از خودشان،بر گدائى تصدّق فرما،على عليه السّلام آن حلّه را نزد او انداخت و به دست اشاره كرد تا آن را بردارد و خدا هم اين آيه را بر او نازل كرد و به وسيلۀ انعام به او،به فرزندانش هم انعام داد و هركدام از فرزندانش كه به امامت رسند به واسطۀ اين صفت بوده است كه مانند او بدان متصف بوده‌اند كه در حال ركوع صدقه داده‌اند،و آن سائلى كه از امير المؤمنين عليه السّلام سؤال كرد از ملائكه بود و آن سائلى كه از ديگر امامان سؤال كند از ملائكه مى‌باشد.
***

divider