شناسه حدیث :  ۱۰۴۶۵۱

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۱  ,  صفحه۲۸۵  

عنوان باب :   الجزء الأول كِتَابُ اَلْحُجَّةِ بَابُ اَلْأُمُورِ اَلَّتِي تُوجِبُ حُجَّةَ اَلْإِمَامِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي يَحْيَى اَلْوَاسِطِيِّ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَلْأَمْرَ فِي اَلْكَبِيرِ مَا لَمْ تَكُنْ فِيهِ عَاهَةٌ .
زبان ترجمه:

اصول کافی / ترجمه مصطفوی ;  ج ۲  ص ۳۷

امام صادق عليه السلام فرمود: امر امامت بفرزند بزرگ مى‌رسد، در صورتى كه عيبى نداشته باشد.

divider

اصول كافى / ترجمه كمره اى ;  ج ۲  ص ۳۸۵

6-امام صادق(عليه السّلام)فرمود:امر امامت در پسرِ بزرگ است به شرط‍‌ آن كه عيبى نداشته باشد.

divider

اصول کافی / ترجمه آیت اللهی ;  ج ۱  ص ۷۸۹

6-امام صادق عليه السّلام فرمود:امر امامت در پسر بزرگ است به شرط‍‌ آن‌كه عيبى نداشته باشد.(مراد عيبهاى بدنى و فكرى و اخلاقى است)

divider