شناسه حدیث :  ۱۰۴۰۲۰

  |  

نشانی :  الکافي  ,  جلد۱  ,  صفحه۴۶  

عنوان باب :   الجزء الأول كِتَابُ فَضْلِ اَلْعِلْمِ بَابُ اَلْمُسْتَأْكِلِ بِعِلْمِهِ وَ اَلْمُبَاهِي بِهِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ اَلْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْأَصْبَهَانِيِّ عَنِ اَلْمِنْقَرِيِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: مَنْ أَرَادَ اَلْحَدِيثَ لِمَنْفَعَةِ اَلدُّنْيَا لَمْ يَكُنْ لَهُ فِي اَلْآخِرَةِ نَصِيبٌ.
زبان ترجمه:

اصول کافی / ترجمه مصطفوی ;  ج ۱  ص ۵۸

و فرمود: هر كه حديث را براى سود دنيا خواهد در آخرت بهره‌ئى ندارد.

divider

اصول كافى / ترجمه كمره اى ;  ج ۱  ص ۱۳۳

3-فرمود:هر كه حديث را براى سود دنيا بخواهد در آخرت بهره‌اى ندارد و هر كس براى خير آخرت بخواهد خدايش خير دنيا و آخرت بدهد.

divider

اصول کافی / ترجمه آیت اللهی ;  ج ۱  ص ۱۰۷

3-باز امام صادق عليه السّلام فرمود:هركس حديث را براى سود دنيا بخواهد در آخرت بهره‌اى نخواهد داشت.(يعنى هركس كه سخنان ائمه و معصومين را براى تجارت دنياى خود بخواهد همان بهره‌اش خواهد بود و در آخرت دستش خالى و بى‌بهره است).

divider