شناسه حدیث :  ۱۰۳۲۸۹

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۴  ,  صفحه۱۴۲  

عنوان باب :   الجزء الرابع كِتَابُ اَلدِّيَاتِ بَابُ اَلْعَاقِلَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى اَلْعَلاَءُ عَنْ مُحَمَّدٍ اَلْحَلَبِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ رَجُلٍ ضَرَبَ رَأْسَ رَجُلٍ بِمِعْوَلٍ فَسَالَتْ عَيْنَاهُ عَلَى خَدَّيْهِ فَوَثَبَ اَلْمَضْرُوبُ عَلَى ضَارِبِهِ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ «هَذَانِ مُعْتَدِيَانِ جَمِيعاً فَلاَ أَرَى عَلَى اَلَّذِي قَتَلَ اَلرَّجُلَ قَوَداً لِأَنَّهُ قَتَلَهُ حِينَ قَتَلَهُ وَ هُوَ أَعْمَى وَ اَلْأَعْمَى جِنَايَتُهُ خَطَأٌ تُلْزَمُ عَاقِلَتُهُ يُؤْخَذُونَ بِهَا فِي ثَلاَثِ سِنِينَ فِي كُلِّ سَنَةٍ نَجْمٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لِلْأَعْمَى عَاقِلَةٌ لَزِمَتْهُ دِيَةُ مَا جَنَى فِي مَالِهِ يُؤْخَذُ بِهَا فِي ثَلاَثِ سِنِينَ وَ يَرْجِعُ اَلْأَعْمَى عَلَى وَرَثَةِ ضَارِبِهِ بِدِيَةِ عَيْنَيْهِ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۵  ص ۵۳۱

5313 - محمّد بن على حلبى گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: مردى با كلنگ بر سر ديگرى كوفته چنان كه دو چشم مضروب از حدقه بر گونه‌اش آويخته، آنگاه مضروب بر ضارب تاخته و او را بقتل رسانيده است، امام عليه السّلام فرمود: اين هر دو ستمكارند، و من بر عهده آن كس كه كشته است قصاصى نمى‌بينم، زيرا در حالى كه چشمان خود را از دست داده بود (در حال كورى) او را كشته است، و بنا بر قاعده ديۀ جنايت جانى اعمى بر عهدۀ عاقلۀ او است، آنان را بدان تكليف مى‌كنند و در سه وعده بمدّت سه سال از ايشان ميستانند، و چنانچه شخصى اعمى عاقله نداشت ديۀ جنايتى كه مرتكب شده در مال خود اوست او را بدان واميدارند تا در ظرف سه سال بپردازد، و نيز أعمى ديۀ چشمان خود را از ورثۀ ضارب مقتولش مى‌ستاند. شرح:«در خبر سلمه گذشت در صورت نبودن عاقله ديه با امام است».

divider