شناسه حدیث :  ۱۰۲۱۱۶

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۳  ,  صفحه۳۲۶  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلْمَعِيشَةِ بَابُ اَلصَّيْدِ وَ اَلذَّبَائِحِ

معصوم :   امام کاظم (علیه السلام)

وَ رَوَى صَفْوَانُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ اَلْحَجَّاجِ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلْمَرْوَةِ وَ اَلْقَصَبَةِ وَ اَلْعُودِ يَذْبَحُ بِهِنَّ اَلْإِنْسَانُ إِذَا لَمْ يَجِدْ سِكِّيناً فَقَالَ «إِذَا فَرَى اَلْأَوْدَاجَ فَلاَ بَأْسَ بِذَلِكَ » .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۴  ص ۴۴۸

4163 - عبد الرّحمن بن حجّاج گويد: از موسى بن جعفر عليهما السّلام پرسيدم: با سنگ تيز و نى و چوب‌دستى و شاخۀ نازك در جايى كه دسترسى به كارد نيست مى‌توان حيوان را ذبح كرد؟ فرمود: هر گاه آن آلت رگهاى گردن را قطع كند اشكالى ندارد.

divider