شناسه حدیث :  ۱۰۲۰۴۹

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۳  ,  صفحه۳۰۶  

عنوان باب :   الجزء الثالث كِتَابُ اَلْمَعِيشَةِ بَابُ اَلرَّهْنِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى اَلْحَسَنُ بْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ صُهَيْبٍ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ مَتَاعٍ فِي يَدَيْ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا يَقُولُ اِسْتَوْدَعْتُكَاهُ وَ اَلْآخَرُ يَقُولُ هُوَ رَهْنٌ فَقَالَ «اَلْقَوْلُ قَوْلُ اَلَّذِي يَقُولُ هُوَ رَهْنٌ عِنْدِي إِلاَّ أَنْ يَأْتِيَ اَلَّذِي اِدَّعَى أَنَّهُ قَدْ أَوْدَعَهُ بِشُهُودٍ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۴  ص ۴۱۹

4097 - عبّاد بن صهيب گويد: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم: دو تن بر سر متاعى كشمكش داشتند يكى مى‌گفت: من اين را نزد تو وديعه نهاده‌ام و ديگرى مى‌گفت: گرو دينى نهادى، امام فرمود: سخن آنكه مى‌گويد: نزد من رهن است صواب (درست) است مگر اينكه شخصى كه مدّعى است وديعه است شاهدانى بياورد.

divider