شناسه حدیث :  ۱۰۱۳۸۹

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۳  ,  صفحه۱۱۴  

عنوان باب :   الجزء الثالث بَابُ اَلْعِتْقِ وَ أَحْكَامِهِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى حَمَّادٌ عَنِ اَلْحَلَبِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : فِي جَارِيَةٍ كَانَتْ بَيْنَ اِثْنَيْنِ فَأَعْتَقَ أَحَدُهُمَا نَصِيبَهُ قَالَ «إِنْ كَانَ مُوسِراً كُلِّفَ أَنْ يَضْمَنَ وَ إِنْ كَانَ مُعْسِراً أُخْدِمَتْ بِالْحِصَصِ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۴  ص ۱۴۸

3436 - و حمّاد از حلبى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده در مورد كنيزى كه دو صاحب داشت و يكى سهم خود را آزاد كرد امام فرمود: اگر آزادكننده قدرت مالى داشت بايد سهم ديگرى را بعهده بگيرد و تمام او را آزاد كند و اگر تهى‌دست بود كنيز بمقدار بقيّۀ رقيّتش خدمت كند و باقى ماندۀ قيمت خود را بپردازد.

divider