شناسه حدیث :  ۱۰۱۲۴۳

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۳  ,  صفحه۴۴  

عنوان باب :   الجزء الثالث أَبْوَابُ اَلْقَضَايَا وَ اَلْأَحْكَامِ بَابُ مَنْ يَجِبُ رَدُّ شَهَادَتِهِ وَ مَنْ يَجِبُ قَبُولُ شَهَادَتِهِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى فَضَالَةُ عَنْ أَبَانٍ قَالَ : سُئِلَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ شَرِيكَيْنِ شَهِدَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ قَالَ «تَجُوزُ شَهَادَتُهُ إِلاَّ فِي شَيْءٍ لَهُ فِيهِ نَصِيبٌ » .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۴  ص ۵۷

3293 - فضاله بن ايّوب از ابان نقل كرده كه از امام صادق عليه السّلام سؤال شد آيا اگر از دو تن شريك يكى به نفع ديگرى شهادت دهد پذيرفته است‌؟ فرمود: در موردى كه خود نصيبى از نفع شهادت نبرد اشكال ندارد (يعنى در چيزى كه اگر شهادتش پذيرفته شد او هم نصيبى مى‌برد شهادتش نافذ نيست).

divider