شناسه حدیث :  ۱۰۱۲۳۸

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۳  ,  صفحه۴۳  

عنوان باب :   الجزء الثالث أَبْوَابُ اَلْقَضَايَا وَ اَلْأَحْكَامِ بَابُ مَنْ يَجِبُ رَدُّ شَهَادَتِهِ وَ مَنْ يَجِبُ قَبُولُ شَهَادَتِهِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام) ، امام باقر (علیه السلام)

وَ رَوَى إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ : «لاَ تُقْبَلُ شَهَادَةُ ذِي شَحْنَاءَ أَوْ ذِي مُخْزِيَةٍ فِي اَلدِّينِ» .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۴  ص ۵۵

3288 - اسماعيل بن مسلم از امام صادق عليه السّلام از پدرش از اجدادش عليهم السّلام روايت كرده كه شهادت دشمن در حقّ‌ دشمن و شهادت كسى كه داراى صفتى خواركننده است پذيرفته نيست (مثل ولد الزّنا بودن يا مانند كسى كه حدّى بر او واجب شده ولى توبه نكرده است يا فسقى كه مورد ملامت همگان است مرتكب شده است مثل اعتياد به موادّ مخدر و امثال اينها يا گدائى كردن و از راه سؤال گذران عمر نمودن).

divider