شناسه حدیث :  ۱۰۱۱۲۰

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۸۱  

عنوان باب :   الجزء الثاني [كِتَابُ اَلْحَجِّ] بَابُ ثَوَابِ زِيَارَةِ اَلنَّبِيِّ وَ اَلْأَئِمَّةِ صَلَوَاتُُ اَللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ قَالَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «مَنْ زَارَ قَبْرَ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ جُعِلَ ذُنُوبُهُ جِسْراً عَلَى بَابِ دَارِهِ ثُمَّ عَبَرَهَا كَمَا يُخَلِّفُ أَحَدُكُمُ اَلْجِسْرَ وَرَاءَهُ إِذَا عَبَرَهُ » .
زبان شرح:

لوامع صاحبقرانی ; ج ۸  ص ۵۴۲

و كالصحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللّٰه عليه فرمودند كه هر كه بقصد زيارت حضرت امام حسين صلوات اللّٰه عليه بيرون رود گناهان او را بمنزله پلى مىكنند بر در خانه او مانند كسى كه از پلى بگذرد ديگر آن پل را نمىبيند او نيز ديگر گناهان خود را نخواهد ديد

divider