شناسه حدیث :  ۱۰۱۰۲۲

  |  

نشانی :  من لا يحضره الفقيه  ,  جلد۲  ,  صفحه۵۰۳  

عنوان باب :   الجزء الثاني [كِتَابُ اَلْحَجِّ] بَابُ اَلذَّبْحِ وَ اَلنَّحْرِ وَ مَا يُقَالُ عِنْدَ اَلذَّبِيحَةِ

معصوم :   امام صادق (علیه السلام)

وَ رَوَى عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ سِنَانٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ «فَاذْكُرُوا اِسْمَ اَللّٰهِ عَلَيْهٰا صَوٰافَّ » قَالَ «ذَلِكَ حِينَ تَصُفُّ لِلنَّحْرِ وَ تَرْبِطُ يَدَيْهَا مَا بَيْنَ اَلْخُفِّ إِلَى اَلرُّكْبَةِ وَ وُجُوبُ جُنُوبِهَا إِذَا وَقَعَتْ إِلَى اَلْأَرْضِ » .
زبان ترجمه:

من لا یحضره الفقیه / ترجمه بلاغی و غفاری ;  ج ۳  ص ۳۹۱

3082 - و عبد اللّٰه بن سنان از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه در بارۀ معنى قول خداى عزّ و جلّ‌:« فَاذْكُرُوا اِسْمَ‌ اَللّٰهِ‌ عَلَيْهٰا صَوٰافَّ‌ ». فرمود: آن بهنگامى است كه اشتران قربانى براى نحر بصف شوند، و دستهاشان ميان گام تا زانو بسته گردد، و «وجوب جنوبشان» وقتى است كه بزمين افتند - يعنى جانشان از بدن خارج شود-.

divider